Πριν πολλά χρόνια, σε μια εποχή που οι 25άρηδες δεν την γνώρισαν ούτε στο ελάχιστο, υπήρχαν μαγαζιά που είχαν μία και μόνο ταυτότητα. Κάποια ήταν σκέτα καφέ, άλλα εστιατόρια, άλλα μόνο μπαρ και άνοιγαν μετά τις 5-6. Τότε υπήρχαν λεφτά και μπορούσαν να ζήσουν με μία μόνο ταυτότητα. Η κρίση τα άλλαξε όλα και ώθησε την αγορά σε μια στροφή προς τα all day spots. Το να είσαι όμως ένα all day μαγαζί, έχει πάντα ένα ρίσκο. Όταν κάνεις τα πάντα, όταν προσφέρεις πρωινό-brunch-μεσημεριανο-κοκτέιλ, πιθανότατα κάτι το κάνεις πολύ χάλια ή τα έχεις όλα μέτρια. Αυτό ίσχυε πριν μερικά χρόνια. Πλέον, η Αθήνα εξελίσσεται, το κοινό εξελίσσεται και αναγκάζει τα μαγαζιά να αναθέτουν πόστα σε ανθρώπους που γνωρίζουν πως να προσφέρουν την καλύτερη ποιότητα.
Στη Νερατζιά στο Κουκάκι, αυτή είναι η πρώτη ύλη. Έχοντας αναθέσει οι ιδιοκτήτες τη διαμόρφωση του μενού στη σεφ Ελπίδα Μορφούλη, πέτυχαν ένα πολύ υψηλό πάτωμα ποιότητας, υπό την έννοια πως δεν έγιναν εκπτώσεις σε κανένα κομμάτι του μενού. Κι αυτό ο επισκέπτης το βλέπει, το κατανοεί σε αυτό που θα φάει, σε αυτό που θα πιει, στην εξυπηρέτηση, το εκτιμά και δεσμεύεται άρρητα να επανέλθει.
Δεν είναι η Νερατζιά ένα μαγαζί που πας μια φορά να το δεις. Πας αρκετές φορές, κάθε φορά σε διαφορετικές ώρες, για να καταλάβεις πώς αλλάζει από πρωί σε μεσημέρι κι από μεσημέρι σε βράδυ.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ένα all day bistrot στη Ζαν Μωρεάς, στον αριθμό 6, σε ένα κλασικό σπίτι Αθήνας των 60’s, με το ξεθωριασμένο κίτρινο-αυγουλί χρώμα, με γλάστρες με λουλούδια στα μικρά μπαλκονάκια που βρίσκονται περιμετρικά. Αυτό είναι η Νερατζιά. Όσο πιο comfort και οικεία γίνεται. Θες να χυθείς, να απλώσεις το σώμα σου με άνεση, είτε στους καναπέδες είτε στην καρέκλα, και να ηρεμήσεις, να μπεις σε μια παράλληλη διάσταση. Και να απολαύσεις.
Το brunch είναι το δυνατό στοιχείο της Νερατζιάς. Έχει όλων των ειδών τα αυγά, έχει pancakes γλυκά και αλμυρά, έχει και δύο επιλογές για vegetarian ή vegan, όπως τα vegan pancakes ή το vegan club sandwich. Ειδικά αυτό το στοιχείο δείχνει πόσο σκέφτεται η σεφ και το μαγαζί τις διατροφικές ιδιαιτερότητες και πως θέλει να είναι inclusive, δε θέλει να «απομονώνει» ανθρώπους. Όλοι οι καλοί χωράνε στη Νερατζιά και πιο στέκι από δω δε θα βρεις. Έχει και φοβερά μπέργκερ που είναι ή για brunch ή για μεσημεριανό, ανάλογα την ώρα που θα τα φας. Είναι brunchunch, για να πετάξουμε κι εμείς τη μαρκετίστικη εξυπνάδα μας. Μετά έρχονται και τα κυρίως πιάτα, όλα ένα προς ένα γευστικά, ειδικά τα σκιουφιχτά με κόκκινη σάλτσα. Α, φοβερές τηγανητές πατάτες επίσης.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το προσεγμένο μενού και γενικά την προσέγγιση, την κατανοείς και στα, θεωρητικά, μικρά. Να, για παράδειγμα, στην ποικιλία τυριών ή αλλαντικών που έχει και ελληνικά «ντορίτος», δηλαδή κομμάτια από λαδόπιτα, έχει σταφίδες, έχει ξηρούς καρπούς, έχει το ελληνικό blue cheese, το γνωστό Κυανό, συνολικά 4 τυριά συν ένα αλειφόμενο τυρί, τσαλαφούτι αν δεν κάνουμε λάθος, με αχλάδι. Χορταστική μερίδα και στις δύο περιπτώσεις, σε πολύ καλή τιμή, στα 18 ευρώ.
Αν στη λίστα των pros βάλουμε τα πολύ καλά signature cocktails και τις ετικέτες κρασιού που τις περισσότερες τις συναντάς μόνον εδώ στο κέντρο της Αθήνας (ειδικά τα ροζέ τους τα λατρεύουμε), τότε η Νερατζιά μοιάζει με εκείνη την πρώτη ανάμνηση από κάτι πολύ ωραίο που έζησες, το οποίο προϊόντος του χρόνου ήταν καταδικασμένο να «πέφτει». Να, σαν την πρώτη φορά που έπαιξες Playstation 1.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
