Τι συμβαίνει όταν ο δημιουργός παγιδεύεται στο ίδιο του το δημιούργημα; Το ερώτημα αυτό θέτει με οξυδέρκεια και σκοτεινό χιούμορ «Ο Αρχιτέκτων», η σουρεαλιστική κωμωδία της Φώφης Τρέζου, που ανεβαίνει στο Θέατρο 104 για δέκα μόνο παραστάσεις, σε σκηνοθεσία Ζωής Ξανθοπούλου. Στον ομώνυμο ρόλο εμφανίζεται ο Γιώργος Παπαπαύλου.
Η υπόθεση ξεκινά με μια φαινομενικά απλή πράξη: ένας αρχιτέκτονας παραδίδει σε ένα ζευγάρι το σπίτι που έχει σχεδιάσει γι’ αυτούς. Πολύ γρήγορα, όμως, γίνεται σαφές πως το σπίτι δεν αποτελεί χώρο κατοίκησης αλλά ένα απολύτως ελεγχόμενο σύστημα. Ένας μηχανισμός αυστηρών αναλογιών, προκαθορισμένων διαδρομών, επιτρεπόμενων στάσεων και απαγορευμένων κινήσεων, όπου τίποτα δεν επιτρέπεται να συμβεί τυχαία.
Καθώς το ζευγάρι (Θεόφιλος Μακρής, Μαρίνα Φλωροπούλου) επιχειρεί να ζήσει μέσα στον χώρο — να μετακινήσει έπιπλα, να ξεκουραστεί, να αγγίξει ο ένας τον άλλον — ο Αρχιτέκτονας παρεμβαίνει διαρκώς. Διορθώνει, απαγορεύει, επιβάλλει. Κάθε ανθρώπινη ανάγκη εκλαμβάνεται ως απειλή για την «αρμονία» του σχεδίου. Σταδιακά αποκαλύπτεται πως ο δημιουργός δεν έχει απλώς σχεδιάσει το σπίτι, αλλά έχει δεθεί υπαρξιακά μαζί του, αντιμετωπίζοντάς το ως ζωντανό οργανισμό που θυμάται, αναπνέει και αμύνεται.
Οι άνθρωποι, αντίθετα, του φαίνονται ασταθείς και αναξιόπιστοι: αλλάζουν σώμα, στάση, επιθυμίες. Και αυτή ακριβώς η μεταβλητότητα ισοδυναμεί, για εκείνον, με καταστροφή. Το ζευγάρι εγκλωβίζεται σε έναν χώρο που δεν του ανήκει ποτέ πραγματικά και προσπαθεί να αντιδράσει, να ξεφύγει, ακόμη και να καταστρέψει το σπίτι για να σωθεί. Όμως ο Αρχιτέκτονας εμφανίζεται παντού, σαν φάντασμα δεμένο με το μπετόν, ανίκανος να εγκαταλείψει το δημιούργημά του.
Η σύγκρουση κορυφώνεται βίαια, αποκαλύπτοντας ένα έργο βαθιά υπαρξιακό και πολιτικό. Η Φώφη Τρέζου οικοδομεί μια τραγική κωμωδία για τον σύγχρονο άνθρωπο, παγιδευμένο ανάμεσα στην ανάγκη ελέγχου και στη βία της τελειότητας. Η αρχιτεκτονική μετατρέπεται σε ηθική, η αισθητική σε καταναγκασμό και η απόκλιση σε τιμωρία.
Με όχημα το χιούμορ, την υπερβολή και το παράλογο, αλλά και με μια αγωνία που κλιμακώνεται αμείλικτα, το έργο παρακολουθεί έναν άντρα μόνο μέσα σε έναν χώρο που μοιάζει άλλοτε με σπίτι, άλλοτε με κελί, άλλοτε με το ίδιο του το μυαλό. Ο «Αρχιτέκτων» δεν είναι απλώς χαρακτήρας· είναι ιδέα: ο φόβος απέναντι σε ό,τι δεν μετριέται, δεν προβλέπεται, δεν ελέγχεται. Γιατί, όπως υπαινίσσεται και το τέλος, «οι τοίχοι μόνο μένουν».
Παραστάσεις:
Από Σάββατο 24 Ιανουαρίου
Σάββατο 21:00 & Κυριακή 19:00
Θέατρο 104, Ευμολπιδών 41, Γκάζι
