Το είχαμε γράψει πριν λίγες μέρες εδώ. Τα μαγαζιά δεν είναι τα μόνα που ανοίγουν σωρηδόν στην Αθήνα. Πλέον, έχουμε και νέες θεατρικές σκηνές να εμφανίζονται, για να καλύψουν μια εξίσου μεγάλη δίψα του κοινού που καθιστά sold out όλο και περισσότερες παραστάσεις. Ο Σωτήρης Τσαφούλιας και η Άννα Μενενάκου έχουν πια το δικό τους θέατρο, στην περιοχή του ΜΕΤΣ, και συνεχίζουν το κοινό τους επαγγελματικό ταξίδι, μαζί με το προσωπικό, αφού το ζευγάρι έχει συνεργαστεί σε πολλά πρότζεκτ, εσχάτως για τη σειρά ΡΙΦΙΦΙ. Τρίτη θεατρική σκηνή που έχει πρεμιέρα τη φετινή σεζόν, λοιπόν.
Ο Κώστας Φιλίππογλου σκηνοθετεί την ομάδα ΒίΔα και παρουσιάζει, στο καινούργιο Θέατρο ΜΕΤΣ της Άννας Μενενάκου και του Σωτήρη Τσαφούλια, την παράσταση του έργου «Εσύ και τα σύννεφά σου», του Γάλλου συγγραφέα Έρικ Βέστφαλ. Το έργο ανεβαίνει σαν ένα κωμικό υπαρξιακό θρίλερ όπου το γέλιο παγώνει και ο τρόμος γίνεται καθημερινότητα.
Η παράσταση εγκαινιάζει το νέο, μικρής κλίμακας Θέατρο ΜΕΤΣ, όπου με τη χρήση της τεχνολογίας και των πολυμέσων, ο θεατής μπαίνει μέσα στο μυαλό, τις παραισθήσεις, τον ψυχισμό και τον κόσμο των ηρώων.
Δύο αδερφές, αποκομμένες από τον έξω κόσμο και εγκλωβισμένες σε ένα σπίτι, ζουν μέσα σε έναν φαύλο κύκλο εγκλεισμού, ψυχικής ασθένειας και θρησκευτικού παροξυσμού. Το σπίτι μετατρέπεται ταυτόχρονα σε καταφύγιο και φυλακή, γεμάτο ταριχευμένα ζώα — σιωπηλούς μάρτυρες μιας ζωής που έχει σταματήσει να εξελίσσεται.
Καθώς η πραγματικότητα διαλύεται, η βία εισβάλλει: φόνοι, ενοχές, απωθημένες επιθυμίες και ασφυκτική σεξουαλική καταπίεση συνθέτουν ένα σκοτεινό σύμπαν, όπου η αγάπη και η πίστη αποκτούν επικίνδυνες διαστάσεις και μετατρέπονται σε
δεσμά.
Ένα έργο που ισορροπεί ανάμεσα στο μαύρο χιούμορ και τον τρόμο, φωτίζοντας τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης ανάγκης για νόημα, λύτρωση και έλεγχο. Μια παράσταση προκλητική και σκοτεινά αστεία, που μετατρέπει το οικείο σε απειλή και το γέλιο σε αμηχανία.
Το έργο «Εσύ και τα σύννεφά σου» γράφτηκε το 1971 και την ίδια χρονιά παρουσιάστηκε στο θέατρο Théâtre de l’Athénée στο Παρίσι, σε σκηνοθεσία του Roland Monod.
Η παράσταση γνώρισε μεγάλη επιτυχία, τιμήθηκε με το βραβείο des U και έκτοτε ανέβηκε πολλές φορές στη Γαλλία και στο εξωτερικό. Αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της γραφής του Έρικ Βέστφαλ, του οποίου τα έργα εστιάζουν στον ανθρώπινο ψυχισμό, τον εγκλεισμό, τη βία και τις στρεβλώσεις της πίστης και της αγάπης, χρησιμοποιώντας συχνά στοιχεία μαύρου χιούμορ και υπαρξιακής αγωνίας.
* Για εισιτήρια εδώ.
