Το «Αμάρτημα της μητρός μου» ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Ραντάρ

Ένα αποχαιρετιστήριο ταξίδι στη μνήμη και την ενοχή.

Κατρίν Ξενάκη
• 07-01-2026 | 20:55

Ύστερα από τρία χρόνια αδιάλειπτης παρουσίας και θερμής ανταπόκρισης από κοινό και κριτικούς, Το αμάρτημα της μητρός μου ετοιμάζεται να ρίξει αυλαία. Η παράσταση, βασισμένη στο εμβληματικό διήγημα του Γεωργίου Μ. Βιζυηνού, παρουσιάζεται για τελευταία φορά στο Θέατρο Ραντάρ, στον Νέο Κόσμο, έως την Τρίτη 13 Ιανουαρίου.

Κάθε Δευτέρα και Τρίτη, σε διαφορετικές ώρες, το κοινό έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει έναν λιτό αλλά βαθιά φορτισμένο θεατρικό μονόλογο, όπου ο λόγος, η μνήμη και η εσωτερική σύγκρουση συνυπάρχουν χωρίς περιττές σκηνοθετικές επιδείξεις.

Το «Αμάρτημα της μητρός μου» ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Ραντάρ

Ένα κείμενο-τομή στη νεοελληνική λογοτεχνία

Το διήγημα του Βιζυηνού, δημοσιευμένο το 1883, θεωρείται σταθμός για τη νεοελληνική πεζογραφία. Δεν αφηγείται απλώς μια οικογενειακή ιστορία· τολμά να εισχωρήσει στον ψυχισμό των ηρώων, να αποκαλύψει ενοχές, τραύματα και σιωπές που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά.

Μέσα από τη φωνή του αφηγητή, του Γιωργή, ξεδιπλώνεται μια παιδική ηλικία σημαδεμένη από την ασθένεια, την απώλεια και την αδυναμία της μητέρας να συγχωρήσει τον εαυτό της. Η προσπάθειά της να «επανορθώσει» μέσω διαδοχικών υιοθεσιών γίνεται πηγή νέων ρηγμάτων, οδηγώντας σε μια οικογενειακή ισορροπία εύθραυστη και επώδυνη.

Η εξομολόγηση ως θεατρική πράξη

Η σκηνοθετική και ερμηνευτική προσέγγιση του Κωνσταντίνου Γιαννακόπουλου μεταχειρίζεται το κείμενο όχι ως αφήγηση γεγονότων, αλλά ως διαδικασία μνήμης. Το παρελθόν δεν παρουσιάζεται γραμμικά· αναδύεται αποσπασματικά, όπως ακριβώς λειτουργεί η ανθρώπινη συνείδηση.

Η παράσταση μοιάζει με μια ιδιωτική εξομολόγηση επί σκηνής, όπου το τραύμα δεν επιδιώκεται να εξηγηθεί ή να δικαιολογηθεί, αλλά να αναγνωριστεί. Όπως υπονοείται και μέσα από τη δραματουργία, η λύτρωση δεν έρχεται μέσω της λήθης, αλλά μέσω της αποδοχής.

Το «Αμάρτημα της μητρός μου» ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Ραντάρ

Μια τελευταία ευκαιρία

Χωρίς συναισθηματικούς εκβιασμούς και χωρίς θεατρικό στόμφο, Το αμάρτημα της μητρός μου υπενθυμίζει τη δύναμη του λόγου και τη διαχρονικότητα των μεγάλων λογοτεχνικών κειμένων όταν μεταφέρονται στη σκηνή με σεβασμό και εσωτερικότητα.

Οι τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Ραντάρ αποτελούν μια ουσιαστική ευκαιρία για το κοινό να συναντήσει ένα έργο που συνομιλεί με την ενοχή, την αγάπη, την απώλεια και –τελικά– τη συγχώρεση.

Προπώληση εισιτηρίων: more.gr