Έτσι είναι πια τα δεδομένα στην Αθήνα. Ανοίγει ένα μαγαζί και μέσα σε μια βδομάδα το έχει μάθει τόσος κόσμος, ώστε δε βρίσκεις χώρο να κάτσεις, παίρνεις τηλέφωνο για κράτηση και πρέπει να περιμένεις 2 βδομάδες τουλάχιστον. Αυτό συμβαίνει με τα νορμάλ εστιατόρια ή μπαρ. Αν μιλάμε για μαγαζί που φέρει την υπογραφή του Περικλή Κοσκινά, του Μάριου Κοροβέση (δηλαδή του ντουέτου της Cookoovaya), του Νίκου Πεδιαδιτάκη και του Γιάννη Λουκάκη (δηλαδή του ντουέτου του Akra), τότε και η μια βδομάδα είναι ευτυχές σενάριο. Αν, μάλιστα, μιλάμε για ψησταριά, δηλαδή για σεφ που καταπιάνονται με το λαϊκό, με το απλό, το παραδοσιακό, τότε εύλογος ο πανικός.
Ήταν πριν από 1-1.5 χρόνο όταν ένα πολύ παλιό μεζεδοπωλείο στην Πλατεία Πλυτά, επί της Αιγίσθου, στη δεξιά πλευρά της πλατείας, αποφάσιζε να κατεβάσει ρολά. Τότε βρήκαν την ευκαιρία οι 4 σεφ να κάνουν το κοινό τους όνειρο πραγματικότητα. Δε γνωρίζουμε αν η αρχική τους πρόθεση ήταν το Παγκράτι και «συμβιβάστηκαν» με τη Γούβα, που είναι στα 300 μέτρα χαμηλότερα, αλλά αν κρίνουμε από τον κόσμο που βρέθηκε εκεί στα πρώτα δύο 24ωρα, δηλαδή στις 14/10 και στις 15/10, μετά τις 17:00 που ανοίγει το μαγαζί «Πλυτά», δε θα αργήσει η στιγμή που θα κάνουν και τη Γούβα ένα μικρό Παγκράτι.
Χρειάζονται, βεβαίως, πολλά ακόμα για να γίνει η Πλατεία Πλυτά σαν τον Προφήτη Ηλία στο Παγκράτι ή σαν τη Βαρνάβα, διότι ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη. Αυτός μπορεί όμως να κάνει την αρχή και να ανοίξει την όρεξη σε άλλους που είχαν σταμπάρει την πλατεία ως πιθανό επενδυτικό στόχο για μαγαζιά εστίασης.

Το Πλυτά είναι μια ψησταριά-αναψυκτήριο που λειτουργεί και με κρατήσεις, αλλά κρατά και μερικά τραπέζια άδεια για walk-in λογική, που τόσο έχει χαθεί στην Αθήνα και πρέπει σε όλα να κάνεις κράτηση μέρες πριν. Το κρέας έχει την τιμητική του, τα παϊδάκια προβατίνας δε λείπουν (η προβατίνα μεγάλο hit της εστίασης εδώ και 2 χρόνια), έχει και μια άψογη μακαρονάδα με κιμά, και λαχανικά στο γκριλ, όλα όσα δηλαδή συνιστούν μια ψησταριά-αναψυκτήριο, ενώ δε λείπουν και τα λαδερά.
Η κουζίνα και το μενού θα είναι work in progress σε ένα μικρό ποσοστό, υπό την έννοια πως κάποια πιάτα δε θα είναι καθημερινά. Μόνο τα κρέατα που περνάνε από τις ψησταριές θα είναι σταθερά.
Τα τραπέζια μέσα και έξω είναι γεμάτα, ο μέσα χώρος είναι λιτός, διατηρεί το παραδοσιακό ως αύρα, η κουζίνα είναι ανοιχτή και βλέπεις ό,τι κάνει η ομάδα, οπότε πέρνα μια βόλτα.
Αν μπορούμε να κάνουμε έναν παραλληλισμό για το Πλυτά, είναι ότι μοιάζει να είναι σαν το Μανάρι του Βεζενέ σε στάτους και σε προσέγγιση φαγητού. Με μεγαλύτερο, όμως, αποτύπωμα, διότι το κάνει σε μια γειτονιά άμαθη σε τέτοιους σεφ, που δε γνωρίζει τόσο πολύ τι θα πει Κοσκινάς και Λουκάκης, διότι τα πάντα στη Γούβα ήταν πάντοτε τόσο μα τόσο κολλημένα σε παλιές νοοτροπίες. Η ψησταριά αυτή, όσο κι αν είναι παραδοσιακή, έχει έναν μοντερνισμό που θα φέρει μια ανανεωμένη κουλτούρα στη γειτονιά.
Είναι τέτοιο μαγαζί που μοιάζει μονόδρομος να αλλάξει το στάτους της περιοχής. Κι αν αναρωτιέσαι πώς θα πας στην Πλυτά, το μετρό του Άγιου Ιωάννη είναι στα 10 λεπτά με τα πόδια, ενώ στα 14-15 λεπτά είναι το ‘Α Νεκροταφείο και στα 20 λεπτά το Καλλιμάρμαρο.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.