Αν είσαι δεύτερο παιδί, έχεις σίγουρα ψάξει όλες τις έρευνες που επιβεβαιώνουν ότι είσαι πιο έξυπνο από το πρώτο. Αν είσαι δεύτερο παιδί στην οικογένεια, έχεις φροντίσει με κάθε τρόπο να πιστοποιήσεις ότι είσαι το καλύτερο από τα υπόλοιπα, πρώτα και τρίτα. Δεν ξέρω αν το Second Child που άνοιξε στο Νέο Ψυχικό πριν λίγες εβδομάδες είναι ό,τι καλύτερο θα δοκιμάσεις, αλλά ανήκει σίγουρα στις πολύ ενδιαφέρουσες και εκπληκτικά γευστικές νέες αφίξεις στην Αθήνα.
Γράφει η Νεφέλη Παυλάτου…
Έχουμε ακούσει γαστροταβέρνα. Έχουμε ακούσει hi-fi restaurant. Έχουμε ακούσει μπιστρό. Έχουμε ακούσει σπριτζερία. Τα πάντα έχουμε ακούσει. Έτσι νομίζαμε. Γιατί το Second Child αυτοπροσδιορίζεται ως dining bar και δεν έχει παίξει αυτός ο όρος στα αθηναϊκά δρώμενα. Θα ξεκινήσω κάπως ανάποδα. Αφού έχω τελειώσει με τη γευστική μου πορεία, συζητώ με τον Μάριο Σαγιά, έναν εκ των ιδιοκτητών που έχει αναλάβει και όλη τη διαμόρφωση του χώρου, και του λέω ότι το dining bar δε σε προϊδεάζει γι’ αυτό που θα γευτείς από την κουζίνα, από τα πιάτα του μενού κι ίσως να το «υποβαθμίζει».
Ψωμί με ελιές με τριμμένη φλούδα εσπεριδοειδών και ο ταραμάς.
Μου το λέει κι αυτός, σα να περίμενε τι θα του πω, το αντιλαμβάνεται και μου εξηγεί πως δε θέλουν να πολυκολλήσουν σε ταμπέλες και πως πάνε όπως τους πάει το πράγμα. Όταν το ξεκίνησαν, δεν περίμεναν ότι το φαγητό θα κατέχει ένα ποσοστό 45% στον τζίρο τους και το μπαρ, τα κοκτέιλ δηλαδή και τα ποτά, το 55%.
Λειτουργεί διπλά στο Second Child. Η εσωτερική σάλα, παρά το ότι έχει την ανοιχτή κουζίνα και βλέπεις όλη την προετοιμασία, προσφέρεται για μικρό τσιμπολόγημα και για κοκτέιλ με θέα τον dj και τα βινύλιά του, σε μια λογική listening bar. Σωστός φωτισμός, ωραίες μουσικές, το μαγαζί έχει dj sets κάθε μέρα από Τρίτη ως Κυριακή που λειτουργεί. Και συχνά έχει και σπάνιους guests, καλλιτέχνες που δύσκολα δέχονται να παίξουν σε ελληνικά μαγαζιά. Αλλά το Second Child έχει τον τρόπο του.
Η εξωτερική σάλα, καλυμένη περιμετρικά και με σόμπες, ζεστός χώρος, με έναν μεγάλο πάγκο με άνετα μαξιλάρια στον πίσω τοίχο, είναι το dining κομμάτι.
Πάμε, λοιπόν, στο φαγητό. Ξεκίνημα με ένα ψωμί με αφράτη και μαλακή ψίχα και ωραία κρούστα στην κόρα του, το οποίο το αλείφουμε με τον λευκό ταραμά. Ο ταραμάς έχει απλωθεί στα αθηναϊκά μενού, εδώ μπορώ να πω πως έχουμε μια πολύ γουστόζικη και άρτια γευστικά πρόταση, με τρίμμα γαρίδας από πάνω.
Παντζάρι με καπνιστό χέλι και flatbread με κρέμα πέστο, μορταδέλα και φιστίκι Αιγίνης.
Ακολούθως ήρθε ένα λιγωτικό flatbread με κρέμα πέστο βασιλικού, ζαατάρ, φιστίκι Αιγίνης και μορταδέλα. Αρκετά έντονο γευστικά, με παχύρρευση υφή από την κρέμα, στη δική μου ακολουθία πιάτων ήταν υπερβολή να το πάρω, είναι για μένα περισσότερο ένα συνοδευτικό σνακ αν πας στο Second Child για ένα ποτήρι κρασί και όχι για να γίνει κρίκος σε μια αλυσίδα 5-6-7- πιάτων.
Η σαλάτα με παντζάρι, καπνιστό χέλι, πράσινο μήλο και κρέμα φουντούκι, αν και τα υλικά της δεν προδίδουν κάτι τέτοιο, ήταν για μένα αρκετά ήρεμη γευστικά και εξισορρόπησε με την ένταση του flatbread.
Το κοτόπουλο με πουρέ γλυκοπατάτας και η alio, olio e peperoncino μακαρονάδα.
Το εν λόγω δε συγκαταλέγεται πάντως στις σαλάτες, αλλά στα ορεκτικά. Σαλάτα δεν επέλεξα να πάρω μία από τις δύο που διαθέτει, άφησα ένα κενό για την επόμενη φορά.
Σε λογική διαλειμματικού σνακ μέχρι να έρθουν τα δύο κυρίως πιάτα, ήρθαν τα τσιπς πατάτας με παστό κρόκο από πάνω, άλλη μια πολύ ιδιαίτερη σύνθεση από τον σεφ Θάνο Ζαμπούνη που φέρνει κάτι νέο γευστικά στον ουρανίσκο.
Πάμε και στους μεγάλους πρωταγωνιστές. Στα 4 κυρίως, ξεχώρισε το μάτι μου τα spaghetoni aglio, olio e peperoncino με guanciale. Φοβερή μακαρονάδα, για να το γράψω με ελληνικούς όρους. Σε μια πηχτή σάλτσα, πικάνιτη όσο αρμόζει η παράδοση της ιταλικής κουζίνας, είναι από εκείνες τις μακαρονάδες που τις συζητάς για καιρό, σαν τη μακαρονάδα στο Μανάρι.
Πιάτο-υπογραφή είναι το κοτόπουλο με πουρέ γλυκοπατάτας και φουντούκι, μια πολύ «ζεστή» πρόταση, μια οικογενειακή αγκαλιά στο στόμα, με τον πουρέ γλυκοπατάτας να χαράζει κάτι στην ψυχούλα.
Η φανταστική τάρτα σοκολάτας με τον αλμυρά γλυκό χαρακτήρα.
Ειλικρινά, σε αυτό το σημείο δεν είχα καμία ανάγκη για να ολοκληρώσω με γλυκό την εμπειρία μου. Αλλά ο σερβιτόρος μας περιέγραψε με μυθική επένδυση την τάρτα σοκολάτας με αλμυρή καραμέλα, ώστε υπέκυψα. Κι ευτυχώς, γιατί ήρθε σαν βουλοκέρης να σφραγίσει το γράμμα η τάρτα, ένα γράμμα ερωτικό προς την ίδια τη γεύση, προς τον άνθρωπο που μπορεί να δημιουργεί τέτοια πιάτα.
Και κάπως έτσι, παρέα και με τα δύο πολύ καλά κοκτέιλ που φτιάχνουν στο Second Child -έχουν έναν κατάλογο με 10 κοκτέιλ και μια πολύ πλούσια λίστα κρασιών-, το Margarita Rosa και την Spicy Paloma (με 50-50 τεκίλα και μεσκάλ), ολοκληρώθηκε μια υπέρ το δέον ικανοποιητική γευστική εμπειρία, που είχε και άλλο ένα συν. Το σέρβις. Ούτε υπερβολικά επιτηδευμένη στάση και δηθενιά, ούτε και το άλλο άκρο. Παιδιά που έδειχναν τον ενθουσιασμό τους για να με μυήσουν στη φιλοοφία του μαγαζιού, που ό,τι μου είπαν για τα πιάτα, ήταν ακριβώς έτσι και δεν έγιναν πιεστικοί ή αδιάφοροι. Ήταν ακριβώς στο μέτρο.
Άλλα πιάτα που θα βρεις στο μενού: Ταρτάρ μοσχάρι με pecorino romano και focaccia, μπουράτα, caesar’s γαρίδα, ταλιάτα μοσχάρι με βοδινό jus, βασιλομανίταρα με πουτέ πατάτας, σουσάμι και marmite (spread με αλμυρή πικάντικη γεύση).
Θα ξαναπάω σίγουρα μια φορά για μια εμπειρία στα όρθια με κοκτέιλ και μουσική, μια Παρασκευή ή Σάββατο που γεμίζει. Α ναι, αν θες να το πετύχεις πιο ήρεμο, τότε πας τις υπόλοιπες μέρες εκτός Παρασκευής και Σαββάτου.
📍Ολυμπιονικών 310, Νέο Ψυχικό
Τιμή κατ’ άτομο: 45-50 ευρώ (η τιμή είναι πάντοτε ενδεικτική, αφορά σε μια παρέα 4 ατόμων και σε μια επιλογή 5-6 πιάτων από το μενού)
